نخل من
ورود سرمایه‌گذاری در نخل
خانه سرمایه‌گذاری قیمت و بازار توکن نخل فروشگاه خرما درباره ما ورود به پنل کاربری سرمایه‌گذاری در نخل

پاجوش، تنه‌جوش و تفاوتشان

اون پاجوشی که روی تنهٔ درخته، اون تنه‌جوشه و اتصالش یه رابطهٔ انگلی با درخت مادر داره؛ یعنی مستقیم از آوندهای درخت مادر استفاده می‌کنه و ریشه‌ای نداره.

پاجوش تنها راه تکثیر مطمئن نخل است، ولی هر پاجوشی به کار نمی‌آید. آنکه پایین تنه نشسته و ریشهٔ خودش را دارد، هم‌زمان زندگی وابسته و مستقل دارد و صفات درخت مادر را کامل منتقل می‌کند. تنه‌جوش که بالاتر روی تنه می‌روید ریشه ندارد و مستقیم از آوندهای مادر تغذیه می‌کند؛ رابطه‌اش انگلی است و همان انتقال صفات در آن دیده نشده. بدترین حالت، نهالی است که از هستهٔ افتاده سبز شده — بیشتر خروجی‌اش درخت نر از آب درمی‌آید و ثمری ندارد. به همین دلیل انتخاب پاجوش، نه خرید نهال ارزان، نقطهٔ تعیین‌کنندهٔ کیفیت باغ است.

۶۷ ثانیه

متن کامل گفت‌وگو

یکی از روش‌های تکثیر نخل حالا خود پاجوش، به دو تا نوع مختلف دسته‌بندی میشه. اون پاجوشی که روی تنهٔ درخته، اون تنه‌جوشه و اتصالش یه رابطهٔ انگلی با درخت مادر داره؛ یعنی مستقیم از آوندهای درخت مادر استفاده می‌کنه و ریشه‌ای نداره.

اما مثلاً درختچه‌هایی که اونا هم ریشه دارن، هم اینکه به درخت مادر وصله — یعنی یه زندگی وابسته داره و یک زندگی مستقل داره. اگر ما پاجوش‌هایی که پایین‌ترن و ریشه دارن رو منتقل کنیم، دقیقاً صفات درخت مادر رو [می‌گیرد].

ولی درخت‌هایی که تنه‌جوشن، همچین چیزی توشون مشاهده نشده.

حالا اون درخت‌هایی هم که از درخت مادر فاصله دارن، مثل اینکه حالا شده درختچه، تقریباً مشخصه که خرما افتاده این زیر، از طریق هسته یه نخلی سبز شده — که این بدترین حالت ممکن؛ و اکثر خروجی‌هایی که میده به درخت نر تبدیل میشه.

ویدئوهای دیگر